باب سوم در مراعات فرائض و سنن و اشاره به اسرار نماز و روزه و زكات و غير آن‌كه از اركان ايمانند ببايد دانست كه آنچه بر فعل آن خداى عز و جلّ ثواب مىدهد بر چند قسم است : [ قسم ] « 1 » اوّل : فريضه ، و آن واجب است كه وجوب آن از نصّ قرآن معلوم شده باشد . و معنى واجب آن است كه هركه آن را ترك كند ، مستحقّ آن شود كه خداى عز و جلّ او را عذاب كند . قسم دوم : واجب غير فرض ، و آن واجبى است كه وجوب آن از قرآن معلوم نشده باشد و وجوب آن از حديث نبوى ثابت شده باشد . و عقابى كه بر ترك قسم اوّل مترتّب مىشود ، عظيمتر است از آنچه بر ترك قسم ثانى مترتّب مىشود و مبالغه و تأكيد در كردن قسم اوّل بيشتر است . قسم ثالث : سنّت است ، و مراد به سنّت مستحبّى است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله بر آن مداومت و مواظبت مىنموده و بيعذرى و ضرورتى آن را ترك نمىفرموده . و مراد به مستحبّ فعلى است كه هرگاه بندهء مكلّف آن را به‌جا آورد ، بر فعل آن استحقاق ثواب از جانب خدا به هم رساند و هرگاه ترك كند ، بر ترك آن استحقاق عذاب از جانب خدا به هم نرساند . و سنّت مانند نوافل شبانروزى است . يعنى ، سى و چهار ركعت ، كه غير از فرايض در شبانه‌روز بايد كرد ، مانند صلوة جماعت است نزد اكثر علما ، كه نزد ايشان مستحبّ است ؛ ليكن فعلى است كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله بىضرورتى ترك نفرموده و همچنين حضرات ائمهء هدى - سلام اللّه عليهم اجمعين - و مانند روزه سه روز در هر ماه ، يعنى ، پنجشنبهء اوّل ماه و اوّل چهارشنبه عشرهء دوم ماه و پنجشنبه آخر ماه كه حضرت

--> ( 1 ) . از نسخهء مر افزوده شد .